درد دل با پسرم ......

باز هم برایت می نویسم پسرم .........

از شهریور ماه 91 تصمیم گرفتم برات یه وبلاگ بسازم تا خاطرات و عکسهایت را در آن ثبت کنم البته خیلی دوست داشتم از اون روزی که به دنیا اومدی این کار رو انجام بدم ولی به دلایلی نشد تا اینکه همکارم خانم ملکی سایت نی نی وبلاگ رو بهم معرفی کرد و از شهریور ٩١تا اردیبهشت ٩٢ سه صفحه با سی و چهار پست از خاطراتت رو ثبت کردم همه چیز داشت به خوبی پیش می رفت که در سوم اردیبهشت نود و دو یک اتفاق بد افتاد اون روز وقتی وبلاگت رو باز کردم دیدم به دلایل نامعلومی موضوعات وبلاگ حذف شده ، باورم نمی شد تا اینکه یه ایمیل فرستادم برای مدیر نی نی وبلاگ و جریان رو بهش توضیح دادم و از ایشون سوال کردم امکان باز گرداندن مطالب وجود داره یا نه ؟ مدیر وبلاگ گفتند فقط در صورتی که کسی به وبلاگ شما دسترسی داشته باشه می تونه مطالب وبلاگ رو حذف کنه و اگر از مطالب وبلاگ نسخه پشتیبانی گرفته باشید امکان باز گرداندن مطالب وجود داره .و من نیز چون نسخه پشتیبانی نگرفته بودم نتونستم مطالب ثبت شده را برگردونم .

خیلی نارحت شدم ولی نا امید نشدم و سعی می کنم عکسهای قبلی را آپلود کنم و دوباره شروع کنم به نوشتن خاطراتت تا وقتی که خودت بتوانی ادامه وبلاگت رو ثبت کنی .

علیرضای عزیزم، زیباترین هدیه زندگی؛ این بار فقط و فقط برای تو می نویسم. برایت می نویسم برای همه سال، برای هر سال، برای هر روز. برایت می نویسم که یادت نرود، می نویسم که یادت بماند که چه روزها را با هم گذراندیم...برایت می نویسم برای روزهای نبودنم و بودنت، نبودنش و بودنت و برای تمام روزهای هستنت...

خدای مهربانم.....

در این روزها می اندیشم مهربانتر از مادر یعنی چه ؟....مرا توان درک بالاتر از این نیست.....پس تو برایم بگو عشق را چگونه آفریدی که هیچگاه کهنه نمی شود ؟ تو برایم بگو که مهربانتر از مادری ، چگونه عذابم خواهی کرد آنگاه که چشم به مهربانیت دوخته ام ؟ برایم بگو چگونه در آغوش مهربانت بیارامم و غرق در محبت ناب تو شوم آنگاه که هزاران شیطان مرا از رسیدن به تو منع میکنند ؟

خدایا این منم ! بنده ای کوچک در روزی بزرگ.....بپذیر مرا.....بپذیرم تا این هدیه بزرگت را در دامان مهرم چنان بپرورم که او نیز روزی چون من سر افکنده در پیشگاهت نباشد.......آمین

اولین پست وبلاگ جدید مصادف با ولادت فاطمه الزهرا و روز مادر